سوشی نامه

به سلامتی قیافه ام  داره شبیه نوشابه و مرغ می شه!!!! آرزوم این بود که کاش شبیه سوشی می شد!!! من موندم چرا ایران سوشی نمی خورم؟ واقعاً چرا؟ چرا؟ چرا؟؟؟؟ سویا رو می دونم چرا! اما سوشی چرا نمی خوردم آخه؟؟؟ اینجا اگه یک هفته بشه که سوشی نخورم، همون حسی را خواهم داشت که آدم وقتی آیس پک خونش کم می شه... فکر کن! خیلی بده ها!!!

چرت می گم و اصلاً عجیب نیست و دوست هم دارم البته که چرت بگم! وقتی امروز یک شنبه است و دو شنبه یک میان ترم داری که یک سومش را خوندی و لامصب تموم هم نمی شه، وقتی برای سه شنبه یک کتاب کامل را باید بخونی و تا حالا از عنوانش که معماری در لس آنجلسه، فراتر نرفتی، وقتی 5شنبه میان ترمی داری که بچه سال بالایی ها کلاً برام اشهد خوندن به مناسبتش و من هیچ ایده ای ندارم که توش چی می گذره.... خیلی طبیعیه که صبح پا شم، حرص خوردن را بذارم کنار، برم لباس بشورم کلی، برم خرید خوشحال! و الانم را هم به سوشی خوردن و بلاگ نوشتن بگذرونم! آب که از سرگذشته! پس این دم آخر را خوش بگذرونیم! نه؟؟؟؟